خانه / ارزشگذاری / نقد فیلم !Mother (مادر!)

نقد فیلم !Mother (مادر!)

mother.posterکارگردان: دارن آرونوفسکی
نویسنده: دارن آرونوفسکی
بازیگران: جنیفر لارنس، هاویر باردم، میشل فایفر، اد هریس
ژانر: درام روانشناسانه، ترسناک
مدت زمان: ۱ ساعت و ۵۵ دقیقه
رده سنی: بزرگسالان (R-Rated)
منتقد: پیتر برادشاو از گاردین (The Guardian) – امتیاز ۱۰۰ از ۱۰۰

لغت “مادر” به خودی خود، سنگین است؛ اما آن علامت تعجب در انتها، یأس، ملودرام و هذیان را، همانگونه که «نورمن بیتس» (اواخر فیلم «روانی») فریاد میزند، به عنوان فیلم اضافه میکند. شاید هم پس از آن، باید بلافاصله لغاتی خشن بشنویم [که البته هیچ چیز جز همان “مادر” و علامت تعجب نصیبمان نمی‌شود]. فیلم مورد انتظار و بسیار ظالمانه دارن آرونوفسکی نفس‌ها را در سینه حبس می‌کند و دهان‌ها را می‌دوزد. فیلمی که ترس جادویی و کابوس سیاهش را به بیننده تزریق کرده و او را بی‌حال می‌کند. «مادر!» نگرانی و ترس را با هر صحنه و اَکت و در انتهای هر سه ماه بارداری، تشدید، و ما را شوکه میکند.

mother.2

لارنس و باردم در نقش زن و شوهری بی‌نام ظاهر شده‌اند که در خانه‌ای بزرگ در ناکجاآباد زندگی می‌کنند

«مادر!» را می‌توان “رؤیایی بسیار بد از چیزهایی بسیار بد” توصیف کرد؛ فیلمی که احتمالاً تحت تأثیر بچه رزماری (پولانسکی) یا ملک الموت (بونوئل) ساخته شده و شک بنده بر آنست که آرونوفسکی توسط جادوی سیاه استاد شرارت‌های اهانت آمیز، یعنی “لارس وون تریه” و فیلمش «ضدمسیح» نیز مسخ شده باشد. لیکن تنها زمانی می‌توان فیلم را فهمید که آن را بعنوان یک کمدیِ خشک و بی‌روح در نظر گرفت؛ آنگاه است که می‌توان «مادر!» را نمایشی ترسناک از تنفر و موقعیتی به واقع شگفت آور خواند. در اولین پرده، یک قلب در حال پایین رفتن از توالت است؛ تصویری که به خوبی با قساوتِ مرموز و توهم برانگیز فیلم منطبق است. جنیفر لارنس و خاویر باردم بعنوان نقش‌های اصلی، فوق العاده‌اند و میشل فایفر نیز، با شخصیت بی‌رحمش، بازگشتی خوشایند به پرده سینما دارد.

لارنس و باردم در نقش زن و شوهری بی‌نام ظاهر شده‌اند که در خانه‌ای بزرگ در ناکجاآباد زندگی می‌کنند؛ در ساختمانی بدردنخور به شکل هشت ضلعی که متعلق به خانواده مردی بوده و پس از یک آتش‌سوزی بزرگ، بطور گسترده بازسازی شده است. از قرار معلوم، لارنس طراحی و دکور منزل را، بطرز مطیعانه‌ای، به عهده گرفته، در حالی که شوهرِ مشهور و مسن‌تر او درگیر کار عذاب آور خود است: سعی و در نهایت شکست در نوشتن. وی نویسنده و شاعری مشهور است که آثارش عمیقاً دیگران را تحت تأثیر قرار داده؛ می‌توان او را به “پائولو کوئیلو”یی موقّر تشبیه کرد که البته به بن بست ذهنی رسیده و از آوردن کلماتِ بشدت حساسش، عاجز است؛ کسی که لپتاپ ندارد و از خودنویس و احتمالاً کاغذ پوستی استفاده میکند و در این میان، جنیفر، به سان “سوفیا تولستوی”یی نه چندان مشهور، محکوم به آزار دیدن توسط شوهر خود است.

مشکلی حاد وجود دارد؛ زندگی مشترکِ به ظاهر بی‌عیب آن‌ها، (به گفته ادبیات و زیست شناسی) نازاست؛ چرا که این زوج فرزندی ندارند و این مسئله، خود، یک مشکل است. با این حال، احساسات آنها با ظاهر شدن یک غریبه که دیروقت درب خانه آن‌ها را میزند، از حالت سکون خارج میشود. اِد هریس نقش مردی را ایفا میکند که ادعا دارد در بیمارستان محلی، جراح ارتوپد است و فکر کرده که خانه آن‌ها، پانسیون است و [با اینکه فهمیده اینجا خانه‌ای معمولی بیش نیست] میخواهد بداند که اشکالی دارد شب را در این محل سپری کند؟! نویسنده بزرگ با وجود سکوتِ سراسر حیرتِ همسرش، با رفتاری مهمان نوازانه و گرم، بطور ناهنجاری آغاز به صبحت با مرد غریبه کرده، با او ویسکی می‌نوشد و به او اجازه سیگار کشیدن در خانه را میدهد. پس از آن، سر و کله‌ی همسر مرد – با بازی میشل فایفر – پیدا میشود که رفتاری نامحترمانه نسبت به جایگاه لارنس بعنوان بانوی خانه دارد. او شروع میکند به ارائه‌ی پیشنهاداتی ناخوش آیند و گستاخانه برای بانشاط نگاه داشتن رابطه زناشویی زوج میزبان، که برای مثال میتوان به نظرِ وی نسبت به لباس زیر لارنس، که در ماشین لباسشویی آن را دیده بود، اشاره کرد.

mother.4

جنیفر لارنس فیلم را به دوش میکشد و دوربین آرونوفسکی تقریباً در تمام فیلم، به صورت لارنس نزدیک است

بسان یک کابوس، زوج غریبه، خانه را تسخیر میکنند و معلوم میشود که مرد جراح از روبرویی با نویسنده، قصد و هدفی متفاوت از آن چیزی که ادعا میکرد، دارد. حضور غریبه‌ها در زندگی زوج داستان، پایانی خشن و فاجعه بار خواهد داشت؛ اما همین فاجعه، اتفاقی شادی آور به ارمغان می‌آورد. نیروی شرّ در نهایت، باعث آبستن شدن لارنس میشود؛ یا شاید نیروی شرّ لباس خیر پوشیده و در حال رشد برای یک زندگی جدید است؟ بنظر می‌آید حضور یک بچه، پایانی خوش را رقم زده و به تحمل تجربه‌ی ناخوشایند زن (بخاطر شوهرش)، پایان می‌دهد؛ لیکن معضلات و درگیری‌های او تازه شروع میشود.

جنیفر لارنس فیلم را به دوش میکشد و دوربین آرونوفسکی تقریباً در تمام فیلم، به صورت لارنس نزدیک است و همین موضوع باعث میشود تا با تماشای جوانی و زیبایی وی، بلافاصله نارضایتی و ناآرامی‌ای که او تجربه میکند و باید تحت کنترل خود داشته باشد، به بیننده منتقل شود. همچنین صورت سنگی باردم نیز، به وفور دیده میشود. مرد خود را مرکز یک نظام عقیدتی میبیند که هر روز و بخاطر آثار منتشر شده‌اش، بر تعداد مریدانش نیز افزوده میشود. کسی که واکنشش به شکایات آتشین همسرش، لبخندی بی‌تفاوت و نمادین است و با زن، به گونه‌ای رفتار میکند که انگار بچه‌ای غیرقابل درک یا فردی کودن میباشد.

«مادر!» به نوبه‌ی خود مرا بیاد نمایش موزیکال «کتاب مورمِن» انداخت؛ چرا که میتوان آن را از چند دریچه مورد بررسی قرار داد: میتوان گفت که درباره تولد یک آیین جدید است، با همه چرندیات نامعقول، غرور باطل و تکریم‌های پرستش گونه‌ای که شامل میشود؛ یا میتوان گفت که تصویری طنز از یک ازدواج است، بهمراه تمامی تحقیرهایی که زن، بخاطر زندگی با یک مرد جدی و مغرور (که میتواند جای پدرش باشد) باید تحمل کند. اما شاید بتوان گفت، بیشتر، درباره‌ی حس شادی، پس از هرج و مرجیست که بخاطر تخریب (همراه کردن بیننده با پرش‌های منزجر کننده بسوی جنون!) به انسان دست میدهد. فیلم، در ژانر وحشت مسخره است، در ژانر کمدی خنده‌دار است؛ اما بعنوان یک ماشین برای زهره ترک کردن شما بینظیر است.

مقاله ای جالب از سایت آلبالو: پایان فیلم مادر! ( !mother ) چه مفهومی دارد؟

مترجم: نیما سهیلی‌راد
منبع: روزنامه گاردین

دیدگاه بگذارید

12 دیدگاه روشن "نقد فیلم !Mother (مادر!)"

avatar
  Subscribe  
جدیدترین نظرات قدیمی ترین نظرات نظرات با رای زیاد
اشاره به موضوع
مژگان
مهمان

این چه نقد ابلهانه ای بود؟ در نهایت معلوم میشه جنیفر لارنس الهامی است برای نویسنده که محصولش خلق اثری است که توسط مخاطبان بلیعده میشه نه یک انسان…. من فیلم رو بدون زیرنویس دیدم با کیفیت بد ولی بههر حال هیمن رو فهمیدم!

بشرا
مهمان

در واقع زن مثل یه نماد از مریم مقدس بود. یه جا هم بهش گفتن فرشته و چک کردن ببینن لکه دار شده یا نه و مرد هم خدا بود. تهش گفت من آفریننده هستم

ادمین
مدیر

با سلام و تشکر بابت نظر
این نقد ترجمه شده یکی از بهترین منتقدهای سینماست که بیشتر بخاطر نقدهای عامه پسندش معروف است
فیلم مادر! هنوز توسط فیلمجی نقد نشده و با انتشار کیفیت های خوب این فیلم، خیلی زود نقدش هم در سایت منتشر میشه و اگر فیلم از نماد و مفهوم خاصی برخوردار باشه، تحلیل هم خواهد شد! سپاس

aaaa
مهمان
لطفا برای فهمیدن نگاه کنید .. این فیلم اصلا ترسناک نیست . اگه دنبال یه فیلم بلاک باستری هستید اینو بیخیال شید .. این یه شاهکاره هنری فلسفیه … اسپویل —————– اسپویل ————– warning spoiler alert !!! خاویر باردم = خدا جنیفر لارنس = مادر طبیعت خانه = سیاره زمین اد هریس = آدم میشل فایفر = حوا دو برادر = هابیل و قابیل سنگ مخصوص = سیب / دانه خلقت کتاب جدید شاعر = انجیل بچه شاعر و مادر = عیسی مسیح طرفداران شاعر = پیروان مسیحیت پلیس ها و نظامیان = کنایه به دنیای پر از جنگ امروز… ادامه
مرتضی
مهمان

من از لحظه کشته شدن یکی از دو برادر و دیدن خانه ای تنها در جهان به همین استعاراتی که شما اشاره کردید پی بردم. فیلم عمیقا داستان جهان و دیدگاه فلسفی نسبت به خلقت رو در قالب یک داستان خانوادگی داره بیان میکنه و هر لحظه که ازش میگذره به مقصود نزدیکتر میشه. اما بچه از نظر بنده نماد عشق بود که توسط دنیای مدرن از بین میره.

Ali
مهمان

Nesfe bishtare ebhamat o gongie film baram mani peyda kard,mrc vagheannn awli bud

hossein
مهمان

نقد و بررسی از این سطحی تر ندیدم اخه اسم اینو میشه گذاشت نقد، دوستانی که فیلم رو دیدن می دونن که این نقد نیست و بیشتر شبیه به خلاصه داستان فیلم هست. فیلم سر تا سر نماد و نماد پردازیه و نیاز به موشکافی خیلی بیشتری داره.

ادمین
مدیر

دوست عزیز این فیلم توسط سایت فیلمجی نقد خواهد شد و به زودی تحلیل مفصل آن منتشر میشود. سایت رو پیگیری کنید تا تحلیل و بررسی نمادهای فیلم را از دست ندهید! سپاس

ادمین
مدیر

دوست عزیز سپاس از دیدگاه شما! این نقدها معمولا توسط منتقد برای مخاطبانی که فیلم رو ندیدن منتشر شده است و از این رو مهم هستند که مخاطب را یا جذب فیلم میکنند یا از فیلم متنفر میکنند. برای همین گذرا از فیلم میگن تا مخاطب موضوع و ارزش فیلم دستش بیاد. سپاس

behrad rezaee
مهمان
از آقای برادشاو همچین نقدی بعید بود! این فیلم رابطه بین مادر “زمین” و خدا رو نشون میده، اینکه زمین چه حسی داره وقتی خدا به انسان علاقه ویژه نشون میده و توجه و ستایشش رو میطلبه و با اینکه انسان کارهای وحشتناک و جنایت های بی شماری رو مرتکب میشه هنوزم در پی راهی میگرده تا انسان رو ببخشه، ولی مادر زمین اینقدر بخشنده نیست و با دیدن کارهای انسان قلبش به درد میاد و در نهایت وقتی انسان ها مرتکب قتل فرزند خدا میشن امیدش رو از دست میده و همه چیز رو از بین میبره، در دیالوگ… ادامه
amir
مهمان

حداقل کاری که نیاز بود انجام بده توضیحات خود لارنس در مورد فیلم و داستانش رو بخونه که میتونه خیلی کمک کنه. با توجه به حرف بازیگر اصلی فیلم, این فیلم نمادی از افرینش انسان است که لارنس نماد مادر طبیعت یا زمین , خاویر نماد خدا یا افریننده, جراح ارتوپد و زنش به ترتیب نماد ادم و حوا و ۲ پسر انها هم نماد هابیل و قابیل هستند. که با این توضیحات مفهوم فیلم خیلی راحت تره در ذهن میشینه

پدرام رحیمی
مهمان
نقد فیلم مادر Mother سال ۲۰۱۷ از Darren Aronofsky سازنده ی فیلم نوح و قوُی سیاه قوی ترین استعاره ی فیلم در بی خبری بیننده از داستان و ماهیت شخصیت ها و خانه ای است که معلوم نیست از کجا آمده اند یا اصلاً کجا قرار دارند. این همان سؤال بزر گ بشره که ما چه موجوداتی هستیم و برای چه آمده ایم. و بعد در سکانس نهایی اتمام فیلم با شروع و تکرار دوباره ی داستان در کنار فردی دیگر و البته مثل قبل در غیبت شخصیت منفعل و مغرور خالق داستان، همان تسلسل زندگی و تکرار بی دلیل… ادامه