خانه / ارزشگذاری / واکنش منتقدین به انیمیشن Cars 3

واکنش منتقدین به انیمیشن Cars 3

شش سال از آخرین تجربه “پیکسار” در ساخت انیمیشن «ماشین‌ها» میگذارد. ماشینها اگر چه در نسخه دوم خود با استقبال چشمگیری رو به رو نشدند ولی همشه فرانچایزی خاطره انگیز به شمار میرفتند. خب، ماشین‌ها بازگشته‌اند و آی‌پی دوست داشتنی پیسکار پس از استراحتی طولانی مدت، ماشین شماره یک خود، مک‌کوئین را بار دیگر به سینماها فرستاده تا داستانی جدید از ماشین پا به سن گذاشته را به نمایش بگذارد.

cars.still.2

«ماشین‌ها ۳»، توسط “برایان فی” کارگردانی شده است و نویسندگی آن بر عهده “رابرت ال بیرد” و “دن گرسون” بوده است. این انیمیشن از همان نسحه اول، با تصویرسازی خاص و ویژه خود توانست به ساخته محبوب کودکان تبدیل شود و بر اساس نقدهای منتشر شده از انیمیشن، این رویه تغییری نکرده و «ماشین‌ها ۳» همچنان برای کودکان ساخته شده و مخاطب اول خود را بزرگسالان همچون، انیمیشن «زوتوپیا» قرار نداده است. صداگذاری این انیمیشن توسط گروه سابق یعنی “اوون ویلسون”، “لری د کیبل گای”، “بونی هانت”، “چیچ مارین” و “آرمی همر” صورت گرفته است. داستان فیلم مربوط به بازنشسگی مک‌کویئن و دوستانش با ورود نسل تازه ماشین‌های مسابقه‌ای میباشد. مک‌کوئین همچنان عاشق راندن است و خود را سریعترین ماشین مسابقه‌ای میداند ولی نسل جدید، که در اولین لحظه شروع انیمیشن و با کنار زده شدن مک‌کوئین توسط شخصیت تازه انیمیشن، همه چیز تغییر میکند و به نظر میرسد که ماشین دوست‌داشتنی دیگر توان مسابقه در نسکار را ندارد.

دیوید فیر از رولینگ استون (Rolling Stone) – 75 از ۱۰۰

هنگام که بچه‌ها، منظورم تنها بچه‌های خردسال نیست، با دیدگاه انسان شناسی انیمیشن «ماشین‌ها» رو به رو میشوند، قاعده‌ای خارج از انیمیشن متداول را شاهد هستند. این موضوع ساده است: انیمیشن باید خارج از حرف‌های کنایه‌دار باشد، باید، روشن، درخشان و سرگرم کننده ساخته شود، چرا که بچه‌ها دنبال سرعت هستند و این زمینه، عاملی بر خوشحالی آنها خواهد بود، اما اگر از بزرگسالان هستید، این نسخه میتواند برای شمایی که مراقب بچه خود در سینما هستید، اثبات کند که پیسکار همیشه عالی و بی‌نقص نیست. از سال ۱۹۹۵ و با انیمیشن «داستان اسباب بازی» همه چیز تغییر کرد و تحولی عظیم در زمینه انیمیشن‌سازی در آمریکا رخ داد. این تغییرات بزرگ و قابل ملاحضه، سبب شد تا بخشی ویژه‌ای به همین نام در مراسم اسکار در نظر گرفته شود. حال اگرچه در مسیر ساخت انیمیشن در سال‌های اخیر فراز و نشیب‌های بسیاری وجود داشته ولی مجموعه فیلم «ماشین‌ها» همیشه ساخته‌ای عوام پسند و خوب بوده (اگر حرفم را باور ندارید از پارک دیزنی دیدن کنید). این‌ها در حقیقت موجواتی خود ساخته از استودیوی کوچک هستند.

بنابراین، وقتی که از انیمیشن «ماشین‌ها ۳» به عنوان ساخته‌ای عالی که توانسته حس خوبی را منتقل کند و خود داستانی جذاب داشته باشد، صحبت میکنیم، همه چیز در زمانی که میگویم این اولین انیمیشنی است که شایسته نام “پیکسار” بر روی خود میباشد، فرق میکند. خب، در داستان نوع خاصی از احساسات پیری و گذر زمان دیده میشود که روزهای باشکوه افتخار را زیر سوال میبرد و این‌ها همه روجوعاتی است که انیمیشن نسبت به دو نسخه قبلی خود دارد. داستان «ماشین ها ۳» برخلاف نسخه قبلی خود، تنها در به نمایش گذاشتن چند اسباب بازی تازه خلاصه نمیشود. این نسخه در حقیقت ضربه‌ای معین و عمیق به خط‌های پایانی کمپانی‌های بزرگ میباشد، اما ماشین‌ها همچنان فیلمی با اِلمان‌های خود میباشد، ما همچنان مک‌کوئین را داریم که پرچم پشت پرچم را پشت سر هم رد میکند و در مسابقاتی شبیه به نسکار به دست آوردهایی مناسب میرسد، در «ماشین‌ها ۳» همچنان “لاری ماشین کابلی” را داریم که از نوع خاصی بامزگی برخوردار است.

cars.still.3

جیمز براردینلی از ریل‌ویوز (Reelviews) – 75 از ۱۰۰

در سال ۲۰۰۲، «پل نیومن» در آخرین فیلم لایو اکشن خود به نام «جاده‌ای به سوی تباهی» بازی کرد که پس از آن اعلام بازنشستگی کرد و تنها چند حضور مختصر در قاب تلویزیون داشت. البته در این میان برای یک اثر استثنا قائل شد و آن هم انیمیشن «ماشین‌ها» محصول ۲۰۰۶ از پیکسار بود که در آن صداپیشگی “داک هادسون” را به عهده گرفت. نیومن در سال ۲۰۰۸ چشم از جهان فرو بست و هنگامی که سازندگان «ماشین‌ها» پنج سال بعد تصمیم به ساخت دنباله‌ای برای آن گرفتند، مجبور به حذف نقش او شدند. از کاراکتر داک به احترام نیومن در قسمت دوم یاد شد ولی خلاء او در این دنباله کاملا حس می‌شد. در «ماشین‌ها ۳» سازندگان و عوامل این محصول سینمایی، تا حد زیادی این خلاء را پر کرده‌اند، چون داک و میراث او بخش عظیمی از «ماشین‌ها ۳» را تشکیل داده و به مثابه بزرگداشتی دیرهنگام برای نیومن است.

انیماتورها و قصه‌گویان پیکسار، می‌دانند که قسمت اول ماشین‌ها با استقبال بهتری مواجه شد. قسمت اول گرچه در گیشه خوب فروخت، ولی نتوانست انتظارات فروش نجومی را برآورده کند. انیمیشن «ماشین‌ها ۲» که بسیار مورد انتقاد قرار گرفت، حتی در رسیدن به مرز فروش دویست میلیون دلاری در آمریکا ناکام بود و تنها محصول تابستانی این شرکت است که این ویژگی را دارد. هنگامی که اعلام شد قسمت سومی در راه است، در محافل سینمایی شور و اشتیاق چندانی برانگیخته نشد اما خوشبختانه ذهن‌های خلاق حاضر در پیکسار سبک و سیاق این فرانچایز را تغییر داده و با توجه به تجربیات قبلی‌شان آن را مشابه با دنباله‌ای از داستان اسباب‌بازی‌ ساخته‌اند. با این حال، سومین (و آیا آخرین؟) ریسک پیکسار روی دنیای لایتنینگ مک‌کویین در تلاش است بیانیه‌ای سفت و سخت درباره بالا رفتن سن و سال باشد، ولی هیچ‌گاه در حد و اندازه‌های «داستان اسباب‌بازی ۳» که همین پیام را داشت، ظاهر نمی‌شود.

در جایی از «ماشین‌ها ۳»، ترانه‌ی روزهای افتخار از “بروس اسپرینگستین” به گوش می‌رسد؛ گویی که تم اصلی فیلم به شمار می‌رود. این انیمیشن قصد ندارد همانند دنباله‌های فیلم راکی (خصوصا شماره‌های ۴،۳ و ۵) قهرمان مسن خود را بار دیگر به روی صحنه بیاورد تا یک فرصت دیگر به او بدهد و برای آخرین بار با یک حریف بهتر و بزرگتر از خودش روبرو شود؛ این دنباله بیشتر شبیه به فیلم «راکی بالبوا» عمل می‌کند.

کینث توران از لس آنجلس تایمز (Los Angeles Times) – 80 از ۱۰۰

«ماشین‌ها ۳»، ساخته‌ای شگفت‌انگیز و موفق در بازگشت به سینما میباشد. نه تنها بازگشتی خوش نسبت به سری قدیمی کمپانی پیکسار بلکه انیمیشنی موفق برای پیکسار و تابستان داغش میباشد که اکنون خود او نیز عضوی از دیزنی محسوب میشود. در «ماشین‌ها ۳»، که توسط “رابرت ال بیرد” و “دن گریسون” نوشته شده است، سبکی تازه از حقایق فرانچایز قدیمی و پا به سن گذاشته دیده میشود. در فیلم زمان کافی وجود دارد تا مک‌کوئین، به عنوان افسانه پیست‌های مسابقه، بتواند تا به زمینه‌های خود بازگردد که البته این موضوع را همه از همان ابتدا میدانیم و چیز جدیدی نیست.

در «ماشین‌ها ۳»، مک‌کوئین با صداپیشگی “اوون ویلسون” همچنان همان شعار معروف و قدیمی خود را دارد، “من سرعت هستم” و با این شعار گاهی اوقات شور خاصی ایجاد میکند. در انیمیشن همان گروه سابق پشت سر او هستند، این گروه شامل “لاریِ کابلی”، “گروه شگفت انگیزِ ایتالیایی لیوجی” و “گیدیو” میباشد، اما در این مسیر شخصیت تازه‌ای حضور پیدا کرده است که در برابر مک‌کوئین از میزان تکلونوژی بهتری بهره میبرد، کسی که مک‌کوئین را “داداش” صدا میکند. رهبر این گروه، شخصی ستایش شده در برنامه‌های تلویزیونی و آنالیزور معروف مسابقات ، “ناتالی” میباشد.

منبع: Metacritic

نظر شما چیست؟

avatar
  Subscribe  
اشاره به موضوع